Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 38947

خط میخی

خط الفبای قدیم خط میخی بوده است و محقّقان همگی اتّفاق نظر دارند که نخستین بار واضع این خط اقوام سومر بوده اند.
آنان درحدود چهار الی پنج هزارسال پیش از میلاد در جلگه بین النهرین ساکن بوده اند.
این خط که داراي علاماتی شبیه میخ، عمودي ، مایل و افقی بود ، توسط آکادها که درشمال شرقی جلگه بین النهرین درسه هزارسال قبل ازمیلاد ساکن بوده اند،ساده تر گشت و بعدها آشوریها، ایلامی ها و بابلی ها این خط را از آنان اقتباس کردند.
الفبا در این دوره از دو جهت دگرگونی پیدا کرد:
1-الفباي سامی هاي شمالی ، یعنی کنعانیان
2-الفباي سامی ها که درجنوب جزیره العرب بودند.

خط میخی درایران:
مسلم است که اولین خطی که ایرانیان مورد استفاده قرار می داده اند خط میخی بوده است.
این خط پیش از تشکیل سلسله هخامنشی و یا همزمان با آغاز این دوره بنا به نظر مورخین و شرق شناسان در زمان مادها نیز مرسوم بوده است.
ایرانیان خط میخی را با ابتکارات و تصرّفاتی که درآن نمودند، بصورت الفبایی درآورده و بسیاري از علائم آنرا که بالغ بر هشتصد علامت یا بیشتر بوده حذف نمودند.
این خط از خطوط دیگر کاملتر و به مراتب ساده تر و زیباتر جلوه کرد و نمونه هاي آن از دوران هخامنشی باقی و گواه این مدعاست.
خط میخی ایرانی از چپ به راست نوشته می شد و داراي چهل و دو علامت بود.
این خط در زمان اشکانیان منسوخ و خط آرامی جاي آنرا گرفت.

شواهد نشانگر آن است که این خط در دوره هخامنشیان نیز در ایران متداول بوده و زبان پارسی باستان را هم به خط آرامی می نوشتند.
تا اینکه در دوره اشکانیان از روي خط آرامی، خطی پدید آوردند که خط پهلوي نامیده شد.
این خط مقطع و جدا از هم و از راست به چپ نگاشته می شد و داراي هجده تا بیست و پنج حرف بود.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :